Archiwum wydarzeń / Film / Teatr i taniec / Muzyka / Sztuki wizualne / Literatura / Inne

Spektakl Nō „Ukojenie dusz”

Archiwum wydarzeń, Teatr i taniec

%e9%8e%ae%e9%ad%82-hp

Jadwiga Rodowicz – Czechowska jest autorką dramatu „Stroiciel Fortepianu”, który został wystawiony w Polsce i Japonii w 2011 r. na pamiątkę 250. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina. „Ukojenie dusz” to druga napisana przez tę autorkę sztuka Nō.  Przedstawienie skonstruowane jest wokół doświadczenia dwóch katastrof, z których pierwsza jest wynikiem działania natury, a drugą stwarzają ludzie. Akcja dramatu rozgrywa się w byłym obozie nazistowskim Auschwitz-Birkenau, który odwiedza japoński turysta. Ocalały z trzęsienia ziemi z 2011 r. Japończyk w Auschwitz spotyka młodego więźnia obozu z 1942 r., w którym dostrzega ducha swego zmarłego podczas tsunami syna. Po rozgrywającym się w wyobraźni spotkaniu ojca i syna, ich dusze znajdują ukojenie.

W tekście spektaklu autorka zamieściła wiersze waka napisane przez parę cesarską w 2012 r. na cześc ofiar ogromnego trzęsienia ziemi i tsunami z poprzedniego roku.

Spektakl prezentowany jest razem z „Kiyotsune” we Wrocławiu i w Tokio.

“Ukojenie dusz”
14 listopada 2016 r. godz. 18:30
National Noh Theatre  http://www.ntj.jac.go.jp/english.html  (jęz. angielski)
Tekst sztuki: Jadwiga Rodowicz – Czechowska
Przekład: Tokimasa Sekiguchi
Występują: Tetsunojo IX Kanze (aktor shite), Takao Nishimura (aktor tsure), Hiroharu Fukata (aktor ai kyōgen)
Reżyseria: Kenichi Kasai

Kontakt: Tessenkai,  tel. +81(3)-3401-2285  e-mail info@tessen.org

Jadwiga Rodowicz-Czechowska

W 1977 ukończyła japonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Studia doktoranckie odbyła na Uniwersytecie Tokijskim. Pracowała w Instytucie Orientalistycznym UW, w 1982 uzyskując stopień naukowy doktora nauk filologicznych. Autorka opracowań z dziedziny historii teatru nō, przekładów dramatu i traktatów teoretycznych Zeami Motokiyo na język polski, także artykułów na temat japońskiej estetyki, obyczajowości. W latach 1979–1989 członek zespołu teatru „Gardzienice”, brała udział w przedstawieniach Spektakl Wieczorny, Gusła, Żywot Protopopa Awwakuma. Jest również autorką pierwszej, zrealizowanej według klasycznych reguł japońskiego teatru nō, sztuki Stroiciel fortepianu (Chōritsushi) wystawionej w 2011 w Polsce i w Japonii. W 1993 została radcą w Departamencie Afryki, Azji, Australii i Oceanii MSZ, rok później pierwszym sekretarzem i następnie radcą w Ambasadzie RP w Tokio. W 1999 odeszła z MSZ, prowadziła własną firmę w Warszawie. W 2001 powróciła do dyplomacji, w 2002 ponownie wyjechała na placówkę w Tokio jako chargé d’affaires ad interim, w 2003 została radcą-ministrem i zastępcą szefa tej placówki. Od 2006 do 2008 była urzędnikiem w Departamencie Azji i Pacyfiku MSZ oraz wykładała na warszawskich uczelniach. Jest inicjatorką utworzenia Fundacji na rzecz Niematerialnego Dziedzictwa Kultury w Polsce. 28 lipca 2008 mianowana ambasadorem nadzwyczajnym i pełnomocnym w Japonii, odwołana została 12 czerwca 2012, z dniem 15 czerwca 2012. 1 grudnia 2012 objęła funkcję radcy generalnego w biurze Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.