Archiwum wydarzeń / Film / Teatr i taniec / Muzyka / Sztuki wizualne / Literatura / Inne

60. rocznica wznowienia stosunków dyplomatycznych

Archiwum wydarzeń, Inne

IMGL8211
© Maciej Komorowski

The Sankei Shimbun, 15.05.2017 r., s. 12
http://www.sankei.com/entertainments/…/ent1705150005-n1.html

 

60. rocznica wznowienia stosunków dyplomatycznych

Czar polskiej kultury

 

Wiele osób kojarzy Polskę głównie z utworami Chopina lub filmami Wajdy, ale jest też wielu Japończyków, których zauroczył ten doświadczony rozbiorami kraj o bogatej kulturze, gdzie współistnieją głęboka tradycja i współczesna witalność. W związku z przypadającą na bieżący rok 60. rocznicą wznowienia stosunków dyplomatycznych między Japonią i Polską, możemy spodziewać się jeszcze intensywniejszej wymiany kulturalnej między obu krajami.

(Katsuro Fujii, Staff Writer)

Układ o wznowieniu stosunków dyplomatycznych między Japonią i Polską wszedł w życie 18 maja 1957 r., czyli 60 lat temu. W tym roku odbędzie się wiele imprez upamiętniających tę rocznicę, a wydarzeniem otwierającym te obchody była gala, która odbyła się w kwietniu w Ambasadzie RP, w Meguro.

Podczas uroczystości, artysta Toshihiro Hamano (79 lat), który został uhonorowany za wkład we wzajemny dialog między obu krajami, w swoim wystąpieniu wymienił nazwiska dwóch Polaków: byłego dyrektora biura Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie – Witolda Skulicza oraz polskiego reżysera filmowego – Andrzeja Wajdę. Powiedział, że chciałby, aby Japończycy posiadali tak silną wiarę i wolę, jak tych dwóch Polaków, którzy tak bardzo przysłużyli się rozwojowi kultury i sztuki w obu krajach. Jego słowa zostały przyjęte gorącymi brawami przez zaproszonych gości z obu krajów.

Historia stosunków Toshihiro Hamano z Polską sięga roku 1994, kiedy otrzymał Grand Prix Międzynarodowego Triennale Grafiki w Krakowie. W 1997 r. w Krakowie została zorganizowana wystawa jego prac, a w kolejnym roku w jego rodzinnej prefekturze, Kagawa, odbyła się wystawa prac polskich grafików. Artysta od tego czasu utrzymywał stosunki z Polakami, którzy wydali mu się skromni i tolerancyjni, podobnie jak Japończycy. Tłumacząc na czym polega czar polskiej kultury, Toshihiro Hamano przyrównuje Polskę do tradycyjnych wyrobów ceramicznych, które na zewnątrz mogą nie wyglądać na ciekawe, ale w środku są pełne blasku; są stonowane, ale przepełnione wewnętrznym blaskiem.

Od rozpoczęcia nauki na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w 2015 r. w Polsce mieszka Tatsuro Yokoyama (27 lat), który zaprezentował swoje własne kompozycje podczas koncertów m.in. w Tokio i Kobe w kwietniu br. Artysta mówi, że choć przed wyjazdem do Polski znał właściwie tylko Chopina, w Polsce jest wielu utalentowanych młodych muzyków grających bliską mu muzykę post-klasyczną. Artysta chciałby, by więcej polskich muzyków odwiedzało Japonię i aby wymiana kulturalna między obu krajami jeszcze bardziej się rozwinęła – bo choć Polacy, którzy uważani są za jednych z największych przyjaciół Japonii w Europie, wiedzą o Japonii dużo, to wiedza Japończyków o Polsce jest znikoma.

W lutym br. wszedł na ekrany kin film „Gukoroku – ślady grzechu”, debiut reżyserski Kei Ishikawy (39 lat), kolejnego twórcy zainspirowanego kulturą polską. Ishikawa w 2005 r. podczas nauki w Szkole Filmowej w Łodzi, z której wywodzą się wielkie nazwiska świata filmu, począwszy od Andrzeja Wajdy, wyreżyserował wiele filmów krótkometrażowych, które doprowadziły go do nakręcenia pełnometrażowego filmu fabularnego w Japonii. Zdjęcia do filmu „Gukoroku – ślady grzechu” zrealizował Polak, Piotr Niemyjski, co również wskazuje na silne więzi reżysera z Polską. Ishikawa powiedział, że chciałby, aby Polska stała się bliższa Japończykom, bo Polaków cechuje ta sama skromność i potrzeba dystansu wobec innych, że w pracach młodego pokolenia uwidacznia się mroczna historia, której doświadczyli Polacy, jak obozy koncentracyjne  i Powstanie Warszawskie z czasów II wojny światowej.

Profesor z Uniwersytetu Yamaguchi Kenritsu Daigaku, Katsuyoshi Watanabe (57 lat), autor m.in. „Języka polskiego dla początkujących” (wydawnictwo Toyo Shoten Shinsha, 2017) zwraca uwagę na to, że Japończycy nie przejawiają należytego zainteresowania kulturą Polski. Profesor mówi: „choć jest wielu wybitnych malarzy polskich, Japończycy mieliby problem z wymienieniem pięciu nazwisk. Większość historycznych dzieł literackich jest nieznana w Japonii, a tłumaczenia doczekało się w zasadzie jedynie „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza”, i zwraca uwagę na potrzebę większej pracy badaczy języka i kultury polskiej.

W drugiej połowie bieżącego miesiąca, w jednym z tokijskich hoteli odbędzie się przyjęcie z okazji 60. rocznicy wznowienia stosunków dyplomatycznych, które swoją obecnością zaszczyci Minister Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. Podczas tej uroczystości zostanie również pokazana wystawa prac rysunków polskich dzieci. Ponadto, wystawa panelowa dotycząca historii stosunków Polski i Japonii zostanie otwarta na Tokijskim Uniwersytecie Studiów Międzynarodowych w Fuchu. Obie wystawy będą prezentowane przy różnych okazjach i w innych miejscach Japonii.

Za 2 lata, w roku 2019, przypada 100. rocznica nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską i Japonią, w związku z czym możemy spodziewać się jeszcze więcej wydarzeń, co będzie kolejną okazją do zintensyfikowania wymiany  kulturalnej między obu krajami.